سنتز پلی آمید

پلی‌آمیدها انواع، اشکال و روش‌های سنتز زیادی دارند. بنابراین، می توان آن را با توجه به اهداف کاربردی مختلف انتخاب کرد. این تنوع مصنوعی برای سایر پلیمرها نیز دشوار است. سنتز به شرح زیر است:
پلی آمید عمدتا از انیدرید باینری و آمین باینری سنتز می شود. در مقایسه با بسیاری از پلیمرهای هتروسیکلیک دیگر مانند پلی بنزیمیدازول، پلی بنزیمیدازول، پلی تیازول، پلی کینولین و سایر مونومرها، این دو مونومر از طیف وسیعی از منابع می آیند و سنتز آنها آسان است. انواع مختلفی از دیان هیدرید و دی آمین وجود دارد. پلی ایمیدها با خواص متفاوت را می توان از طریق ترکیبات مختلف به دست آورد.
پلی آمید را می توان در دمای پایین توسط دیان هیدرید و دی آمین در حلال قطبی مانند DMF، DMAC، NMP یا حلال مخلوط متانول برای بدست آوردن اسید پلی آمید محلول پلیمریزه کرد. پس از تشکیل فیلم یا چرخاندن، آن را تا حدود 300 درجه حرارت داده و آبگیری می شود تا حلقه ای تشکیل شود که به پلی آمید تبدیل می شود. انیدرید استیک و کاتالیزور آمین سوم را نیز می توان به اسید پلی آمید برای آبگیری شیمیایی و چرخه زدایی برای به دست آوردن محلول و پودر پلی آمید اضافه کرد. دی آمین ها و دی هیدرید را نیز می توان با حرارت دادن در حلال با نقطه جوش بالا مانند حلال فنل پلیمریزه کرد تا پلی آمید در یک مرحله بدست آید. علاوه بر این، پلی آمید را می توان با واکنش استر اسید چهارتایی با دی آمین تهیه کرد. همچنین می توان آن را از اسید پلی آمید به پلی آمید و سپس به پلی آمید تبدیل کرد. این روش ها برای ماشین کاری سهولت به ارمغان می آورد. روش اول روش PMR نامیده می شود که می تواند محلول هایی با ویسکوزیته کم و محتوای جامد بالا بدست آورد. پنجره ای با ویسکوزیته مذاب کم در پردازش وجود دارد که مخصوصاً برای ساخت مواد کامپوزیت مناسب است. دومی حلالیت را افزایش می دهد و ترکیبات مولکولی کم را در فرآیند تبدیل آزاد نمی کند.